Metoda PNF/PNF-Skoliozy/PNF w pediatrii

Jest to kompleksowa terapia, oparta o najnowszą wiedzę i osiągnięcia z dziedziny neurofizjologii i ortopedii. Celem metody PNF jest ponowna nauka (tzw. reedukacja) lub odtworzenie konkretnej funkcji ruchowej, utraconej w wyniku procesu chorobowego. Terapia metodą PNF postrzega pacjenta całościowo. Nie ogranicza się tylko do pracy z niesprawną częścią ciała, ale wykorzystuje w terapii również zdrowe regiony ciała. Jest bezbolesna, wysoce edukująca pacjenta i skuteczna. Program rehabilitacji, ustalany jest na podstawie badania i dobrany indywidualnie do aktualnych możliwości pacjenta. Fizjoterapeuta posiada bogaty wachlarz technik, umożliwiający mu dobranie możliwie efektywnej formy ćwiczeń. Fizjoterapeuta po przeprowadzeniu badania, potrafi: określić zaburzoną strukturę postawić hipotezę na przyczynę aktualnego problemu funkcjonalnego, która zostaje podparta odpowiednim testem. Ćwiczenia są zawsze bezbolesne Fizjoterapeuta wykorzystuje pewne mechanizmy neurofizjologiczne (irradiacja, wzmocnienie) w celu poprawy zaburzonej funkcji danego odcinka ciała. Rehabilitacja aktywizuje pacjenta do pracy przynosi konkretny rezultat, udokumentowany testem na problem funkcjonalny. Dzięki temu fizjoterapeuta na bieżąco kontroluje i optymalizuje plan rehabilitacji W terapii metodą PNF, Fizjoterapeuta wykorzystuje specyficzne dla metody wzorce ruchowe, efektywnie angażując możliwie największą ilość grup mięśniowych, biorących udział w danym ruchu. Wykorzystuje zasady główne torowania, czyli ułatwiania nauki danego ruchu, potrafi skuteczniej aniżeli ma to miejsce w tradycyjnie rozumianej kinezyterapii, osiągnąć z pacjentem wyznaczony cel. Wskazania do terapii z wykorzystaniem elementów metody PNF, są następujące: Wskazania do terapii z wykorzystaniem elementów metody PNF. 1. Neurologiczne: przebyte incydenty naczyniowe Ośrodkowego Układu Nerwowego jak udary mózgu i przebyte krwotoki.choroby związane z utrzymaniem równowagi choroby powodujące zaburzenia w utrzymywaniu równowagi, choroby które powodują upośledzenie stereotypu chodu, stwardnienie rozsiane (SM) oraz choroba Parkinsona. 2. Ortopedyczne: pacjenci pooperacyjni, przy zaburzeniach funkcji mięśni w postaci niedoboru masy oraz siły mięśniowej,choroby mięśni szkieletowych (m.in. dystrofie,zaburzenia metaboliczne, zmiany zapalne),złamania i zwichnięcia uszkodzenia tkanek miękkich aparatu ruchu: mięśni, ścięgien, więzadeł, torebek stawowych,zaburzenia tzw. propriocepcji jako następstwo doznanego urazu tkanek miękkich,zaburzenia prawidłowej postawy – reedukacja posturalna, bóle kręgosłupa segmentu szyjnego, piersiowego oraz lędźwiowo-krzyżowego,neuralgie nerwu trójdzielnego oraz twarzowego,zaburzenia funkcji wegetatywnych (oddychanie, połykanie, artykulacja),leczenie stawów hypermobilnych – stabilizacje stawów kręgosłupa oraz kończyn,inne. Rehabilitacja metodą PNF sprawdza się również przy zaburzeniach funkcji wegetatywnych w stymulacji i torowaniu po porażeniu mięśni twarzy (neuralgie nerwu trójdzielnego oraz twarzowego), w dysfunkcji ruchowej języka (artykulacja), przy problemach z połykaniem, w zaburzeniach mowy i zaburzeniach oddychania. Źródło: http://www./metoda-pnf.html