Osteopatia w pediatrii

Jest to metoda diagnozowania i leczenia manualnego wywodząca się ze Stanów Zjednoczonych. Jej twórcą był Andrew Taylor Still, pastor i lekarz, który w 1892r. założył Amerykańską Szkołę Osteopatii w Kirksville. Podstawą tworzenia technik diagnozowania i leczenia były m.in. zajęcia z anatomii sekcyjnej. Dzięki temu osteopaci holistycznie podchodzą do problemów pacjenta i próbują dotrzeć do przyczyny zgłaszanych dolegliwości. Oddziaływanie terapeuty na miejsca czasem znacznie oddalone od okolicy objawów ma na celu wywołanie mechanizmów naprawczych organizmu.

Leczenie osteopatyczne można rozpocząć najwcześniej od 8 dnia życia u dzieci donoszonych lub urodzonych po terminie. W przypadku wcześniaków należy kierować się dodatkowo masą i długością ciała oraz stanem ogólnym. Górna granica wieku leczenia dzieci starszych nie istnieje. Nigdy nie jest za późno na zastosowanie terapii.

Poniżej przedstawiam schorzenia, które można leczyć za pomocą technik osteopatycznych. Są to:

• 1. Asymetrie tułowia
• 2. Ograniczenia ruchomości kręgosłupa i stawów
• 3. Asymetrie głowy (plagiocefalie)
• 4. Refluks żołądkowo-przełykowy
• 5. Kolki
• 6. Zaparcia
• 7. Niedrożność kanalika łzowego
• 8. Zapalenie ucha środkowego
• 9. Kręcz szyi
• 10. Przewlekłe zapalenia płuc i oskrzeli
• 11. Wzmożone napięcie
• 12. Dysplazja stawu biodrowego
• 13. Uszkodzenia splotu ramiennego
• 14. Zagrożenie nagłą śmiercią łóżeczkową
• 15. Zaburzenia ssania i połykania
• 16. Dzieci, które nie chodzą do 1,5 roku i nie siadają do 10msc. życia.
• 17. Dzieci nadpobudliwe, płaczliwe oraz często wybudzające się w nocy.

Jak wygląda leczenie i jakie informacje należy przygotować na pierwszą wizytę?
Bardzo ważne jest zebranie obszernego wywiadu dotyczącego okresu ciąży i porodu oraz zachowania dziecka podczas pobytu w szpitalu. Każda Matka przed wizytą powinna przeanalizować poszczególne etapy, ponieważ może to znacznie pomoc w dotarciu do przyczyny dolegliwości. Następnym krokiem jest dokładne badanie kliniczne wykonywane przez terapeutę. Osteopata poszukuje ograniczeń ruchomości w obrębie kręgosłupa i stawów, zmian w napięciu tkanek miękkich oraz różnic w gęstości tkanek okolicy czaszki i trzewi. Leczenie jest nieinwazyjne, bezbolesne i przyjemne dla pacjenta. Drugi zabieg w większości przypadków wykonywany jest tydzień po pierwszej wizycie, aby organizm miał czas na wykorzystanie mechanizmów naprawczych. Jeżeli nie dochodzi do nawrotów dysfunkcji zaleca się wizyty kontrolne co 2tyg.-1msc. w pierwszym roku życia dziecka. Często do zlikwidowania problemu potrzebny jest jeden zabieg, ale należy śledzić rozwój umiejętności dziecka w poszczególnych etapach rozwoju. Każda wizyta kończy się zaleceniami do pracy z dzieckiem w domu. Ćwiczenia są dla dzieci uzupełnieniem terapii i zarazem dobrą zabawą, która pomoże w osiąganiu kolejnych etapów rozwoju.